خداى را نيابد جز غضبان . و واى بر كسى كه خداى تعالى را غضبان يابد ، براى آن كه اگر ديگرى بر او غضبان باشد از وى به خدا پناه برد امّا چون خداى بر او غضبان باشد پناه از او به كه برد . لَو بغَيرِ الماءِ حَلْقي شَرِقَ * كُنْتُ كَالغَضْبانِ بِالماءِ اعتِضادي « 1 » اى اخوان ! در اين جهان همه‌كس سرگردان‌اند و راه و رويى پديد نيست و كس نمىداند كه چه مىشود ، دست از دامن پيغمبران خداى چگونه توان داشت ؟ واى بر اعمى آن دم كه دامن قائد از دستش برود . انديشهء مفتِن « 2 » و عقل نارسيده ، وسوسه مىكند و عشوه مىدهد كه دست از دامن ايشان بدار كه به چراغ ما اين راه توان رفت . واى بر آن كس كه عشوه خَرَد و از رفيق باز برد . و چراغ انديشه به هر بادى مىميرد امّا آفتاب نبوّت آن سراج وهّاج است كه هيچ ريح عاصف آن را نتواند كُشت . چراغ فلسفيان كور و چراغ پيروان انبياء روشن إِلى يوم النّشور . « وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى » « 3 » .

--> ( 1 ) . اگر چيزى جز آب در گلويم گير كرده بود ( به كمك آب ان را بر طرف مىكردم ولى ) اكنون مانند انسان خشمناكى هستم كه يارى رسانم آب است . ( 2 ) . مفتِن : فتنه‌انگيز . ( 3 ) . و سلام بر آن كس كه از پى هدايت قدم نهد . سورهء طه ، آيهء 47 .